#2 Ojos que no ven, corazón que no siente

Autor:

¡Hola, desconocido! 

Si has venido aquí después de leer el primer texto de mi blog, me alegro mucho. Si es la primera vez que estás aquí, por favor, no te vayas y déjate unos minutos para pasarlos conmigo.


La semana pasada, uno de mis pacientes me dijo que hace poco había encontrado el “amor de su vida” en Tinder. Desde cuando se enamoró sus resultados son muy buenos. Me puse a pensar sobre la situación amorosa que tengo, o mejor, su falta. Después de una corta análisis decidí instalar la aplicación en mi móvil y ver qué tal está mi suerte. Escribí una corta introducción para llamar la atención de candidatas potenciales.

Dr. Polo, (30)
Cardiólogo. Ojos que no ven, corazón que no siente.  Ven a examinarte.

Quería añadir una cita de mi mentor, Dalai Lama, pero desgraciadamente había demasiados signos y no pude ponerla. Por si acaso, la pongo aquí:

Se llama calma cuando se aprende bien a amar, cuando el egoísmo da lugar al dar y el inconformismo se desvanece para abrir corazón y alma entregándose enteros a quien quiera recibir y dar.

Al rellenar todos los datos necesarios empecé a deslizar la mano sobre la pantalla.
No sabía que tanta gente buscaba a su “medio aguacate”. La mayoría de las chicas era vegana, le encantaba deporte e ir al gimnasio, trabajaba en corporación o tenía diploma en hacer la manicura y pestañas falsas. Me acordé de tiempo pasado en la Universidad de Salamanca. ¡Recuerdos inolvidables! Después de quince personas la encontré. Mi primer cita de Tinder:

M., 22 años
Estudiante de medicina. En el futuro quiero ser dentista.

Al encontrarla le “di el corazón” y esperaba la respuesta. Tenía mucha hambre entonces dejé mi móvil a cargar en el dormitorio y salí del piso a comer algo de chino. Cuando volví me puse a trabajar y analizar los resultados de últimos pacientes. Justo antes de acostarme eché el último vistazo a la pantalla del celular y descubrí una notificación nueva. Era de Tinder y ponía: “It’s a match!”.

El próximo finde quedo con M. para tomar un cortado y charlar un poco de lo que pasa en la vida. Espero que todo vaya bien. Mañana se lo contaré a mi paciente, mientras tú cruza los dedos y vuelve la semana que viene o por lo menos muéstrame el apoyo dejando un comentario. :) 


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

#1 Narodziny doktora Polo

Autor:
Nazywam się Paweł, po hiszpańsku Pablo. Zapamiętajcie mnie jednak, proszę, jako Doktora Polo. Niżej wyjaśnię, dlaczego. Wiek to tylko liczba, więc ograniczę się do napisania, że dobiłem do trzydziestki i czuję się  doskonale . Słowo „doskonale” nie jest w medycynie powszechnie stosowane ani też w życiu przeciętnego trzydziestolatka. Moja ex przy rozstaniu powiedziała mi, że jestem „taki jak wszyscy”, a jedyne co umiem robić w życiu, to grać człowiekowi na nerwach. Otóż w pierwszym się myliła - uważam się za osobę wysoce wykształconą, a mój dobór słownictwa jest stosowny do sytuacji, w której się znajduję. W drugim mi zdecydowanie pomogła. Z tego „internetowego miejsca” więc chciałbym jej podziękować - dziękuję Ci, K., neurologia okazała się być jednym z moich wielu zainteresowań. Z wykształcenia i zamiłowania jestem lekarzem, obecnie robię specjalizację kardiologiczną. Pacjenci i znajomi mówią o mnie „ kardiolog, który zajmuje się nie tylko sprawami sercowymi ”. S...
Czytaj więcej

#5 Trofea

Autor:
Obraz
Listopad to taki przyjemny zdecydowanie mój najmniej ulubiony miesiąc w roku. Za oknem leje jak z cebra, wieje chłodem, a noc zaczyna się już po godzinie szesnastej. Pogoda ewidentnie nie rozpieszcza, co więcej, kiedy w środę wieczorem poszedłem tradycyjnie po chiński smażony ryż z krewetkami, odbiłem się od drzwi, na których widniał napis: Lokal zamknięty do odwołania .  Świetnie. Moje szanse na spotkanie czarnowłosej kelnerki uważam za zamknięte do odwołania . Wkurzyłem się. Głodny i zły, zadzwoniłem do Nacho. Po dwóch nieudanych połączeniach dałem sobie spokój i wróciłem do domu. W lodówce znalazłem 2 jajka, majonez i nadgniłego pomidora. W szafce, która teoretycznie przeznaczona jest do przetrzymywania pieczywa, była zielonobiała piętka od chleba i prawie pusta paczka wstążek z Barilli. Poczułem się jakbym znowu był na studiach. Z tymże wtedy to było normalne, ale jak szanujący się lekarz może doprowadzić do takiego stanu rzeczy? Z drugiej strony, Alexander Fleming odkr...
Czytaj więcej